Chronisch vermoeidheidssyndroom
Bij mensen die maandenlang vermoeid zijn, lijdt een op de tien aan het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS).
Deze aandoening heeft een grote weerslag op het professionele, familiale en sociale leven. Ze manifesteert zich door fysieke uitputting bij de minste inspanning, concentratiestoornissen en overgevoeligheid voor licht, geluid en drukte. Het vervelende aan CVS is dat er nagenoeg nooit een aanwijsbare oorzaak wordt gevonden.
Het stellen van de diagnose is dan ook niet evident. Het belangrijkste criterium is een klinisch vastgestelde, onverklaarbare, voortdurende of steeds weerkerende vermoeidheid of uitputting die minstens zes maanden duurt én de lichamelijke en geestelijke prestaties aanzienlijk vermindert. Bijkomende criteria die op CVS wijzen, zijn spierpijnen, slaapstoornissen en koude rillingen.
Ochtend of avond?
Sommigen voelen zich vooral 's ochtends moe, anderen 's avonds. Personen die zich bij het opstaan futloos voelen, hebben vaak te kampen met psychische vermoeidheid (in de brede zin van het woord). Zij zijn 'het' moe of hebben een gebrek aan motivatie. Deze personen, bij wie de moedeloosheid de hele dag latent aanwezig is, voelen zich 's avonds herleven en gaan vaak laat slapen. Avondlijke vermoeidheid wijst eerder op een lichamelijk probleem, bijvoorbeeld veroorzaakt door het slecht functioneren van een orgaan. In dit geval staat men 's morgens relatief fit op, maar raakt men in de loop van de dag steeds meer vermoeid tot men enkel nog verlangt weer naar bed te kunnen gaan.
